Ven a Camba, meniño,

ven a Camba

a dar os primeiros pasos

onde os teus pasos se deron.

Ven a Camba, rapaz,

ven a Camba

a disfrutar co que teus pais

disfrutaron:

os estoupós,

os grilos

e os saltós.

Ven a Camba, rapazolo,

ven a Camba

a vivir emocións,

cotilleos, amores e desamores,

calle, noite, contos

e cancións.

Ven a Camba, mozo,

ven a Camba

e recorda

e rechaza o silencio,

a paz, o descanso

e o aburrimento

Ven a Camba, home,

ven a Camba

e fai o que facías

de neno, de rapaz

e de mozo:

sega, revolve, xunta,

limpa, degalla, rega, ...

Retorno inconsciente a túa infancia,

...que non, ...

Non xustifiques co ben das fincas

pois a natureza recupera

o que dela foi nun tempo,

que a ti che prestou

cando falta che fixo.

(37, Elias)